Promocja Polski i jej wyjścia z autorytaryzmu jest bardzo trudna z powodów obiektywnych i subiektywnych:

1. Z obiektywnych bo, po pierwsze, mur był symbolem zimnej wojny, czymś namacalnym, widocznym i łatwym do zrozumienia. W 100% nadawał się do pokazania absurdu postzimnowojennego podziału Europy. Moment jego obalenia, był właśnie momentem, a nie procesem, dlatego dużo łatwiej to podkreślić i przekuć w mit. Polskie przemiany lat 1988-1991 były dużo mniej medialne i bez wyrazistów przełomów, bowiem opierały się na kompromisie, który nigdy nie jest specjalnie czytelny dla postronnego obserwatora. Po drugie, pozycja zjednoczonych Niemiec zarówno ekonomiczna jak i polityczna znacznie ułatwia skupienie na sobie uwagi. Polska dla wielu jest nadal biednym krajem wschodnioeuropejskim, gdzie "coś" podobno sie działo. Odpowiada to pewnie naszym (polskim) wyobrażeniom o sytuacji wewnętrznej w Turcji.

2 Z subiektywnych, albowiem w Polsce, w odróżnienieu do Czechosłowacji i DDR, istniała silna opozycja antykomunistyczna, która współuczestniczyła w procesie przemian, aż po zupełne przejęcie wszystkich ośrodków władzy w 1991. Nie dysponując ideologią, doktryną ani sprecyzowanym programem (może poza liberalno-lewicowym środowiskiem Gazety Wyborczej) musiała szukać legitymizacji (uzasadnienia) dla sprawowania władzy. Historia stawała się doskonałym narzędziem, była i jest wykorzystywana w brutalnej walce o władzę w byłym obozie solidarnościowym. Stąd podważanie roli Lecha Wałęsy jako przywódcy Sierpnia 80, a także jego wcześniejsze działania marginalizujące część byłych działaczy Solidarności. W tej sytuacji trudno sobie wyobrazić wspólne i podniosłe obchody polskich rocznic. Parodoksalnie, istnienie zorganizowanego oporu przeciw PRL-owskiej władzy nie przyczyniło się utrwalenia tego faktu w świadomości europejskiej.
Mimo wszytsko należy być optymistą, jako, że po odejściu pokolenia uczestniczącego w tych wydarzeniach, będzie możliwe wspólne ich upamiętnienie tak jak to dziś się dzieje z powstaniami XIX wiecznymi czy II wojną światową. Trzeba tylko poczekać około 30-40 lat. Zapewniam, że wówczas mit Solidarności odżyje, a jak wiadomo narody żywia się mitami. Spory będą toczyć tylko historycy.

ENG:
#359 | Kia am 10-11-2009 14:05

Dwie rzeczy: jedna dobra, druga zła:

1) Oglądanie jak upadał Mur Berliński
2) i 9/11 (11 września).
Tylko fragment historii.

Byłam zdziwiona, ze polskie media (prasa, tv, radio) nie chcą promować takiego wspaniałego projektu jak ten. To nie jest dobry znak. Jednak nadal mamy zespół Scholar-Online i Was doceniamy!

ENG:
#360 | Jo am 10-11-2009 14:20

Większość Amerykanów wierzy, ze upadek Muru Berlińskiego rozpoczął nowy porządek świata. W rzeczywistości patrząc wstecz na ten historyczny dzień 75% Amerykanów mówi, ze Europejczycy z Europy Wschodniej są teraz bardziej wolni niż byli wtedy. W dodatku 3/5 dorosłych Amerykanów (59%) zgadza się, ze upadek Muru był nowym początkiem porządku świata. ¾ Amerykanów (72%) mówi, ze zjednoczenie Niemiec było dobre, a 46% uważa, ze bardzo dobre. Jedynie 2% uważa, ze było to złe.

Jeżeli chodzi o odpowiedzialność za upadek Muru Berlińskiego większość Amerykanów (43%) wierzy, ze to Ronald Reagan, George Bush, Sr. I nacisk z zachodnich państw były czynnikami najbardziej wpływającymi na to wydarzenie. 30% jednak uważa, ze to ludność Niemiec, a 27% Amerykanów mówi, ze Michaił Gorbaczow i przywódcy państw Europy Wschodniej są za to odpowiedzialni. Jest także wiele zdań na temat oceny tego wydarzenia. Ponad polowa osób powyżej 55 roku życia (53%) mówi, ze to zachodni liderzy i ich nacisk były odpowiedzialne. 2/5 osób w wieku 18-34 (40%) wierzy, ze to sami Niemcy, a spośród osób w wieku 35-44 i 45-54 lat (33% i 29%) widzi liderów państw Wschodnich jako odpowiedzialnych w największym stopniu za upadek Muru Berlińskiego.


Podczas istotnej zmiany systemowej upadek Muru Berlińskiego może nie być najważniejszym wydarzeniem w ostatnich 20 latach. Jak zapytano Amerykanów o najważniejszą zmianę w ostatnich 20 latach: upadek Muru Berlińskiego, liberalizacja Europy Wschodniej i wzrost terroryzmu, ponad ¾ Amerykanów (77%) uważa ze to terroryzm, a 23% wierzy, ze liberalizacja w Europie Wschodniej.

(za BBC World News America/ Harris Poll ostatnie sondaże @ http://www.businesswire.com)

DE:
#382 | Christian am 10-11-2009 12:15

Bo Polacy tacy są, Anno. Przykro mi. This is it. (Jest jak jest, to wszystko).

No i oddalismy Niemcom 1989 walkowerem. Niemal jak w slynnym meczu, gdzie przez 90 minut dzielnie trzymalismy 0:0 z Niemcami, a potem zaraz w dograwce (slownie dwie minuty) Niemcy wbili nam 2 bramki, boruc stal niepocieszony, wszyscy w szoku, a Podolski potem przepraszal, ze zrobil to, za co mu placa, czyli wbijanie bramek przeciwnikowi. I nic to, ze przepraszal, wypadlismy z turnieju. To samo tutaj. Narobili sie nasi, poniesli ryzyko, a potem oddali za friko, a teraz cieszymy sie ogryzkami albo biadolimy po katach. Ciesze sie, ze Niemcy chociaz upamietnily nasz wklad, bo mimo wszystko w swiat poszedl obraz Walesy przewracajacego pierwsze kostki domina. Szkoda tylko ze solidarnosciowe "V" nie utrzymalo swojej mocy na dluzej. Ale tak za nami Polakami: i przed szkoda i po szkodzie glupi. Kogosmy sobie wybrali, takich mamy. Dusiolkow pokroju polskiej elity politycznej, ktora sadzi sie wyzej niz usiasc potrafi (ze wyraze sie kulturalnie). Aniu, nie martw sie, jest jeszcze sporo Europejczykow, ktorzy docenia nie tylko scholara, ale i caly wklad ludzi aktywnie zmieniajacych rzeczywistosc. Stac nas na wiele.

Aha, pozdrowienia od Sasiadki, co biedna wyladowala w szpitalu i tak sobie jeszcze kilka tygodni polezy. Wydrukuje jej te teksty i zaniose, by miala co czytac.

ENG:
#363 | Donna am 10-11-2009 17:55

Ronald Reagan by zbłaźnił siebie i swój kraj, gdyby poprosił Michaiła Gorbaczowa, by zburzyć Mur Berliński, który miał stać w miejscu przez dekady. Więc Narodowe Zgromadzenie Bezpieczeństwa (National Security Council - NSC) i Departament Stanu argumentowały przez wiele tygodni, by Reagan usunął swoje słynne zdanie z przemówienia z 12 czerwca 1987 w Berlinie.


Z zapałem i trudem - nie widziałem przez wcześniejszych siedem lat podczas rozmów o „kupie popiołu historii” czy „imperium zła” naciskano na to jak Reagan wygłaszał rankiem swoje przemówienie. „Czy to jest to, o czym myślę?” zapytałem Biały Dom, dyrektora od spraw komunikacji, Toma Griscoma, o ważnym doradcy z NSC Franku Carluccim, który popychał wzdłuż stołu starszych współpracowników w hotelu Cipriani w Wenecji. (Reagan miał tam być uczestnikiem szczytu G8 i miał polecieć na moment do niemieckiej stolicy). Z potrząsaniem głową i uśmiechem Pan Griscom potwierdził apel w ostatniej minucie – zdanie miało być wypowiedziane.

Gabinet Owalny przebiegł szybko, z niewielkimi szansami na stawianie pytań prezydentowi. Dyskusja zbliżała się ku końcowi, gdy się odezwałem: „Panie Prezydencie, to nadal jest dość wcześnie, ale mam pytanie o Pana myśli na temat mowy berlińskiej”.

Na moment Reagan zatrzymał się, potem naśladował impresjonistę Rich'a Little, który zwykł naśladować Ronalda Reagana – potrząsał głową w znany sposób, powiedział niemal po przyjacielsku: „wiec” i wtedy dodał swoim miękkim, ale stanowczym tonem podczas gdy jego ręka podniosla się, a potem opadla: "niech pan zburzy ten mur!"

Odmówiłem rozmowy z Peterem, póki nie byłem w swoim gabinecie, bo taki byłem podekscytowany. Przeciskając się przez drzwi wrzasnąłem: „Możesz w to uwierzyć? Właśnie powiedział to, o czym myślałeś! Sam to powiedział!”.


Więc teraz była to linijka „prezydencka”.

Pan Dolan wspomina Cztery małe słowa: Reagan świadomie konfrontuje kryminalne reżimy z tym, czego się najbardziej obawiały: publicznie wypowiedzianą prawdą o swoich moralnych słabościach (Four Little Words - Reagan deliberately confronted criminal regimes with what they fear most: the publicly spoken truth about their moral weakness). ANTHONY R. DOLAN był głównym pisarzem mów dla Białego Domu za czasów Reagana przez osiem lat i służył dla administracji George W. Busha jako specjalny doradca w gabinecie Sekretarza Stanu i w Departamencie Obrony.


Source: http://online.wsj.com/article/SB10001424052748704795604574522163362062796.html

Aniu, napisałaś piękny i prawdziwy do bólu w swej wymowie tekst z którego treścią całkowicie się zgadzam.

Powinniśmy się pilnie uczyć od Niemców tego ich pragmatyzmu politycznego. Niemiecka klasa polityczna niezależnie od opcji, którą reprezentuje ma silne poczucie odpowiedzialności za państwo. Widać to było po poprzednich wyborach gdzie sprzeczne w swych ideach partie CDU i SPD dla dobra państwa zawarły koalicję i wyłoniły wspólny rząd, który między innymi przygotował to oszałamiające widowisko burzenia muru pod Bramą Brandenburską. Wszelkie zaklinania rzeczywistości o medialności wydarzenia i cywilizacji obrazkowej zdają się psu na budę. Nie da się ukryć, że to rzetelna codzienna praca wykonywana od lat przez niemieckich polityków doprowadziła do tego sukcesu.

Tu pokłon dla kanclerz Merkel, która w swoim wystąpieniu jednoznacznie i stanowczo podkreśliła polski wkład w obalaniu komunizmu i Muru Berlińskiego. Symbolem tego był Lech Wałęsa, który zapoczątkował przewracanie klocków domina.

Swoją drogą kanclerz Angela Merkel jest darem Niebios dla Niemiec i zjednoczonej Europy. Urodzona i wychowana w NRD studiująca na polskiej uczelni w Toruniu dobrze zna realia komunistycznego totalitaryzmu i z gracją porusza się po politycznych meandrach współczesnej Europy.

Tu składam wyrazy szacunku dla społeczeństwa niemieckiego za ponowny wybór Angeli Merkel na Kanclerza Zjednoczonych Niemiec.

Angeli Merkel składam szczere gratulacje z ponownego wyboru na Kanclerza Niemiec i życzę dalszych sukcesów na polu współpracy polsko-niemieckiej i całej Europy.

O zauważaniu interesów Polski przez będących u władzy polskich kościółkowych polityków mogę jedynie pomarzyć.


@ PoTomek
Pozdrowienia dla sąsiadki. Niech pod opieką lekarską dobrze pilnuje potomki. Potomka musi się urodzić zdrowa i piękna i mieć w sobie wystarczająco dużo siły aby walczyć z ignorancją naszej klasy politycznej, która w zdecydowanej większości powinna wylądować na śmietniku historii.

ENG:
#366 | Xiao am 10-11-2009 19:28

Podobał mi się efekt domina podczas uroczystości w Berlinie, kiedy Niemcy świętowały upadek Muru Berlińskiego. Pomysł był genialny. To piękny przykład jak sztuka pomaga pamiętać nam o doświadczeniach, jakie dzielimy. A te światła! Anna, to prawda: Berlin świecił!

Popatrzcie na te piękne zdjęcia: Niemieckie Zjednoczenie 20 lat po upadku Muru Berlińskiego. デッカい人形があるだけで非現実的。

DE:
#392 | Elfriede Nehls am 11-11-2009 00:02

Jest jeszcze inna strona patrzenia na Mur Berliński, można o tym przeczytać w książce:
http://www.volksgesetzgebung-jetzt.de/zum-9-november