ciekawe,kto dziś wywalczy udział w Eurowizji, piosenki są porównywalne,a aranżacje odtwórcze, na razie nic mnie nie zachwyciło.

ENG:
#140 | Caroline am 15-05-2009 16:21
Niedawno rozmawialam z przyjaciolka, ktora mieszka w Moskwie i ktora poznalam podczas mojego semestru Sokratesa w Niemczech. Pracuje ona teraz od ponad roku w rosyjskiej stolicy i chetnie pokazalaby mi Moskwe. Czesto mowi, ze Moskwa to taki raj. Mysle ze to sie zgadza, ale mysle tez, ze Moskwa jest jednym z najdrozszych miast swiata. Moja przyjaciolka zapewnila mnie jednak, ze mozna tam przezyc za mniej niz 1.000 euro, i mimo wszystko oplacic wszystkie rachunki, kupic bilety itd. Wprawdzie trzeba patrzec jak sie wydaje pieniadze, ale jest ok. Jak teraz ogladam konkurs Eurowizji, mysle ze w przyszlosci powinnam tam jednak pojechac.

Nigdy nie mieszkałem poza granicami kraju, byłem tylko na wycieczkach i nie wiem jak to jest, być emigrantem. Z własnej nieprzymuszonej woli nie wyjechałbym z kraju, nawet teraz,w czasach kryzysu, bo mieszkanie za granica nie ogranicza się do samych zalet, to także mieszkanie wokół ludzi, których nie znam, których mentalność nie do końca musi mnie przekonać, których nie rozumiem. Wole pojechać na wycieczkę do Niemiec czy do Europy Zachodniej i pogadać wtedy z mieszkańcami Nadrenii czy Madrytu, ale wiem, że moi przyjaciele i moi znajomi są w Polsce i że tutaj znajdę większe zrozumienie dla siebie i mojej kultury jak na Zachodzie. Mówi się, że wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. I tak właśnie myślę o emigracji.

Mam tak jak Marcin. Też jeszcze nigdy nie żyłam za granicą ale nie chciałabym sprawdzać jak to jest. Bałabym się wyjechać na dłużej w nieznane. A poza tym nie znam języka. Chociaż tutaj poznam obcokrajowców.

ENG:
#143 | Jared am 14-06-2009 12:29
Ludzie zdają się mieć problem z emigrantami w Wielkiej Brytanii – czy to osoby o czarnym kolorze skóry, czy Azjaci, Afrykańczycy czy Europejczycy Wschodni. Nikt nie chce nielegalnych emigrantów. Ale są ludzie, którzy przyjeżdżali do Wielkiej Brytanii już od 1950 roku by pracować i by mieć lepsze życie dla siebie i innych. Są ludzie, którzy nie są tutaj nielegalnie. Co jest złego w tym, ze ludzie chcą lepszego dla siebie poprzez ciężką i uczciwą pracę? Jeżeli mamy leniwych głupców, powinniśmy się cieszyć, że mamy ludzi zmotywowanych. Co jest lepsze? Ludzie w wielkiej Brytanii, którzy mówią, że emigranci zabierają miejsca pracy i którzy nie wysilają się, by znaleźć pracę, i którzy spędzają całe życie profitując przez innych czy ludzie, którzy pracują ciężko i uczciwie, nawet jeżeli to emigranci? Dlaczego tak często generalizujemy? Wole ludzi dobrych i uczciwych bez względu na to czy pochodzą z Wielkiej Brytanii czy nie.

DE:
#154 | Micha am 14-06-2009 18:41
Dlaczego ludzie w ogóle emigrują? Większość argumentów „za“ jest taka: „Nie widzę tu dla siebie przyszłości“, „chcę więcej słońca (jedzmy na południe!), łagodny klimat i więcej jakości w życiu“, ludzie potrzebują nowego początku, nowego wyzwania, a Niemców częściowo denerwuje biurokracja. Ciekawią tez nowe warunki życia, ludzie, nowe zadania. Jestem szczęśliwym mieszkańcem najwspanialszej wyspy: Majorki! I należę do wielu emigrantów. Ciesze się, ze mogę tu żyć. Dlaczego inni emigranci nie mogą żyć w Niemczech, jeżeli chcą i jeżeli są w stanie sobie zapewnić przetrwanie?

DE:
#155 | Klaus am 14-06-2009 20:07
Słyszałem ze ponoć tylko ci emigrują, którym się nie powiodło w ojczyźnie i takie osoby myślą wtedy, ze w innym kraju pieczone gołąbki same im wpadną do gąbki. To się nie zgadza. Nie bylem przegranym w moim kraju, miałem sukcesy i dobra prace. Wyjechałem, bo mi się nie podobało już dłużej w Niemczech i mogę mieszkać, gdzie chce. Tez jestem zdania, ze mamy za dużo biurokracji, ze jesteśmy nieprzyjaźni (niesympatyczni) i za mało wykształceni. Jesteśmy jednak przede wszystkim za sztywni i zbyt zamknięci w sobie. Dlatego wyemigrowałem. Tutaj, w południowej Hiszpanii, nie znalazłem być może wszystkiego, czego szukałem, ale znalazłem miłość mojego życia i już dlatego opłacało się wyjechać. Jestem szczęśliwszy niż w Niemczech. Ludzie tutaj są bardziej przyjaźni i milsi niż moi niemieccy znajomi i sąsiedzi. Tęsknię za swoimi przyjaciółmi i innymi rzeczami. W sumie jestem tu jednak szczęśliwy i moja praca sprawia mi radość.

ENG:
#146 | Jojo am 15-06-2009 12:46
My witamy emigrację w Wielkiej Brytanii. Witamy przede wszystkim emigrantów, którzy aktualnie robią coś na rzecz ekonomii. Mieszkam w Norwich i jest tu wielu polskich emigrantów i innych emigrantów z Europy Wschodniej. Nie mam problemu z nimi, ponieważ pracują ciężko i uczciwie. I doceniam to. Większość ludzi ma problem z emigrantami, którzy przyjeżdżają tutaj i oczekują dostawania wszystko za darmo i i wolnego przystosowania się bez dawania niczego w zamian. Inną sprawą, która mnie denerwuje, to ci ludzie przyjeżdżają tutaj i nie znają w ogóle języka angielskiego, uważam to za ignoranckie i złe. A rząd musi za nich wtedy płacić, by oni i ich dzieci uczyli się angielskiego, chociaż powinni to zrobić zanim tutaj przyjechali.

Czytałem, że Facebook ciągle musi upominać swoich użytkowników że tworzenie wirtualnych grup o antypolskich poglądach jest zabronione. Takie grupy są przecież wymierzone przede wszystkim w polskich emigrantów w Wielkiej Brytanii. "Pozbądźmy się Polaków! Te łajdaki chcą wyssać życie z tego kraju" - nawołują ich autorzy. Byłem na Wyspach przed laty i ani razu nie spotkałem się z niczym negatywnym ze strony Anglików, a teraz sam widzę, że duża cześć emigrantów polskich to nieudacznicy, alkoholicy, nieuki, awanturnicy, prymitywy, którym nie wystarcza polska kasa opieki społecznej i chcą naciągać inny kraj, a przy okazji rujnują nasz obraz, ludzi uczciwych i pracujących solidnie.

DE:
#158 | Francis am 17-07-2009 14:30
Myślę, że ciężko jest żyć jako emigrant i poznawać nowe kraje. Pracowałam od 5 lat dla niemieckiej firmy, 3 lata mieszkałam w Niemczech, aby zaoszczędzić czas podroży między Lyon a Monachium. To fascynujące poznawać nowe otoczenie, nową mentalność i nową kulturę, ale to i meczące. Trzeba się czasami dostosowywać i wyrzekać wielu rzeczy. Czasami nie rozumie się wiele, a czasami czuje się jak w domu.